Steeds duidelijker wordt dat wij te maken hebben met politici die hun gelijk belangrijker vinden dan het komen met verantwoorde oplossingen. Daarbij is het credo steeds meer: “Verantwoordelijkheid bij de burger leggen en als overheid van de problemen weglopen.” Het debat rond het UWV is daar een goed voorbeeld van. Midden negentiger jaren heeft men de arbeidsbemiddeling uitbesteed aan allerlei reďntegratie bureaus, die zonder echte controle meer aan geldverkwisting deden, dan dat het tot resultaat leidde. Dus toen zijn er foute beslissingen genomen. Dit moet echter niet betekenen, dat burgers het verder maar moeten uitzoeken.