Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Een openbaring van het gezin

 

Tijdens de audiëntie van 6 juni sprak de paus over zijn driedaags bezoek aan Milaan zevende Wereldontmoeting van Gezinnen.
Ik ben God diep dankbaar dat ik deze gebeurtenis met de gezinnen en voor het gezin in Milaan mocht beleven. Bij mijn toehoorders proefde ik de oprechte bereidheid zich in te zetten voor het Evangelie van het gezin en ook ervan te getuigen. Inderdaad, er is geen toekomst voor de mensheid zonder het gezin; om de waarden te leren die zin geven aan het menselijk bestaan is het vooral voor jonge mensen voorwaarde om geboren worden en op te groeien in deze gemeenschap van leven en liefde, die God zelf heeft gewild voor man en vrouw.

De ontmoeting met talloze gezinnen uit diverse continenten bood mij de gelukkige gelegenheid om als opvolger van Petrus voor de eerste keer het aartsbisdom Milaan te bezoeken. Daardoor kon ik van nabij getuigen zijn van het geloof van de Ambrosiaanse bevolking, zo gekenmerkt door rijk cultureel erfgoed, door menselijkheid en werkdadige caritas.

De eerste bijeenkomst was op het plein voor de Dom, het hart van de stad. Onvergetelijk was de hartelijke ontvangst door Milanese burgers en deelnemers aan de Wereldontmoeting. Diep betrokken sloten zij zich aan bij mijn medeleven en solidariteit met de hulp en troost behoevenden, met de grote zorgen van velen, vooral de door de economische crisis meest getroffen gezinnen en de door de aardbeving getroffen bevolking.

In deze eerste ontmoeting wilde ik vooral het hart van de Ambrosiaanse gelovigen bereiken en riep hen op om het geloof te beleven in hun persoonlijke en gemeenschappelijke ervaring en daardoor een authentiek welzijn bevorderen. Dit begint bij de herontdekking van het gezin als belangrijkste patrimonium van de mensheid.

De volgende dag vierde ik in de Dom het Derde Uur volgens de Ambrosiaanse ritus in aanwezigheid van priesters, religieuzen, seminaristen en van vele kardinalen en bisschoppen die uit verschillende landen naar Milaan waren gekomen. Daar onderstreepte ik de betekenis van het celibaat en de Godgewijde maagdelijkheid, die Sint-Ambrosius zo dierbaar was. Celibaat en maagdelijkheid zijn in de Kerk een lichtend teken van liefde voor God en de broeders.

Op het grote terrein van het Milanese Noorderpark nam ik deel aan het bewogen feest der getuigenissen, gewijd aan: One world, family, love. Hier ontmoette ik een bonte regenboog van gezinnen uit heel de wereld. Met het beantwoorden van gezinsvragen voortkomend uit het dagelijks leven, zette ik een teken voor open dialoog tussen de gezinnen en de Kerk, en tussen de wereld en de Kerk. Erg onder de indruk was ik van de ontroerende getuigenissen van ouders en kinderen uit verschillende continenten over brandende kwesties van onze tijd: de economische crisis; de moeilijke combinatie van werk- en gezinstijd; de toename van scheiding en echtscheiding; maar ook existentiële vragen voor volwassenen, jongeren en kinderen.

Hier spreek ik me opnieuw uit voor de verdediging van de tijd voor het gezin. Deze wordt bedreigd door een soort arrogantie van arbeidsprestaties: de zondag is de dag des Heren en van de mens, een dag waarop we allen vrij moeten kunnen zijn, vrij voor het gezin en vrij voor God. Het verdedigen van de zondag is het verdedigen van de vrijheid van de mens!

De heilige Mis van zondag 3 juni besloot de zevende Wereldontmoeting der Gezinnen. Een ontelbare menigte bidders vulde het terrein van het vliegveld Bresso. Het leek een grootse biddende kathedraal onder de vrije hemel. De gelovigen van vele naties en talen riep ik op om kerkelijk gemeenschappen te bouwen die steeds meer overeenkomen met het gezin; gemeenschappen die in staat zijn na te denken over de schoonheid van de Drie-eenheid en niet alleen door woorden bij te dragen aan de kerstening, maar ook door uitstraling van de kracht van geleefde liefde, want alleen de kracht van de liefde is in staat de wereld te veranderen.

De wereldontmoeting der gezinnen in Milaan trok meer dan een miljoen mensen. Verschillende dagen was de stad getuige van de schoonheid van het gezin, hoop voor de mensheid. Het was als een welsprekende openbaring van het gezin, dat zich toonde in zijn uniciteit: een gemeenschap van liefde, gebaseerd op het huwelijk en geroepen om heiligdom van het leven te zijn.

Moge de ervaring van Milaan met Gods hulp en onder de bijzondere bescherming van allerheiligste Maria, Koningin van het Gezin, rijke vrucht brengen voor de Kerk.

Bron: CDA | www.cda.nl

 

 

 

Tags