Een van mijn leermeesters zei ooit tegen me: God geeft ons geen duidelijkheid, jongen. Misschien een quote van Moeder Teresa, ik weet het niet meer. Maar die zin is me altijd bijgebleven, en de afgelopen weken moest ik er vaak aan denken.
Mijn vrouw en ik zijn namelijk net verhuisd naar de andere kant van het continent. Ver van ons thuis, onze kerkgemeenschap en onze vrienden. We voelden ons door God geroepen om in Vancouver (Canada) een kerk op te richten, en daar zijn we nu mee bezig. Gehoorzaam lopen Julia en ik in de richting die Jezus ons wijst. Toch zou ik een aantal dingen graag alvast willen weten: wat voor tijdsverloop God voor dit project in gedachten heeft, wat de belangrijke momenten zullen zijn. Ik zoek een beetje houvast, ik wil graag weten wat er gaat gebeuren en wanneer. Ik wil weten welke mensen deel zullen uitmaken van ons project, welke onvoorziene wendingen we kunnen verwachten, op welke plek binnen de stad de kerk zal komen en wat voor invloed de beslissingen die ik nu neem in de toekomst zullen hebben.
Maar ook al wil ik duidelijkheid, de woorden van mijn leermeester blijken nog altijd relevant: God geeft ons geen duidelijkheid, jongen. Bij vlagen schenkt God ons die duidelijkheid absoluut en bevestigt Hij dat we doen wat Hij van ons vraagt. Maar dat wil niet zeggen dat we plotseling alwetend zijn. Ons weten blijft hoe dan ook beperkt, en wij blijven daardoor kwetsbaar, afhankelijk. Met andere woorden: zodra we ons erbij neerleggen dat we niet alles begrijpen, dat we beperkingen kennen, zijn we waar Hij ons hebben wil, dan ligt onze kracht in Hem, niet in onszelf.
Toch blijft het knagen. Ergens wil ik nog steeds graag weten hoe de dingen precies zullen uitpakken. Misschien komt het doordat ik me meestal eerder concentreer op wat ik aan het doen ben, dan op wie ik nou eigenlijk aan het worden ben. Als iemand vraagt wat Gods wil met zijn leven is, dan bedoelt hij vrijwel zonder uitzondering: wat wil God dat ik met mijn leven doe? Mensen denken vaak dat je met de een of andere truc wel achter Gods wil kunt komen. Dat er een soort hotline met de Heilige Geest bestaat waar je het antwoord op die vraag kunt vinden. Nou, die bestaat dus niet. Ik twijfel er niet aan dat God een route voor ons heeft uitgestippeld; dat Hij ons heeft geschapen om de weg te gaan van de goede daden die God heeft voorbereid (Ef. 2:10).
Maar wat Gods plan betreft moet ik eerder denken aan Paulus’ eerste brief aan de Tessalonicenzen. Daarin zegt hij: 'Het is de wil van God dat u een heilig leven leidt (1 Tes. 4:3).Het is Gods wil dat we tijdens ons leven steeds iets meer op Jezus gaan lijken. Dat we steeds meer als Jezus liefhebben en wandelen. Ergens anders zegt Paulus dat God ons heeft voorbestemd om in Jezus Christus zijn kinderen te worden, en ons vol liefde heeft uitgekozen om voor Hem heilig en zuiver te zijn (Ef. 1:4-5). God wil dat wij veranderen. Misschien stelt God dus wel meer belang in wie je aan het worden bent, dan in wat je nou precies aan het doen bent.
De verandering die Jezus teweegbrengt, doet een mens leven. Je wordt er meer mens van. En wanneer je gaat bruisen van leven, wanneer je wordt zoals God zich jou heeft voorgesteld, dan zul je merken dat je ineens in de pas gaat lopen met God en zijn wil en je zo door het leven beweegt. Als je je concentreert op Gods wens om jou te veranderen, juist dan zal Hij je leren hoe je kunt omgaan met de onzekere omstandigheden van je reis. Je hebt immers een eeuwig reisdoel in het oog, en in het licht daarvan worden de tijdelijke onzekerheden van dit leven een stuk minder belangrijk.
Je loopt door twijfel, worsteling, verwarring en onbeantwoorde gebeden heen naar Jezus toe; en ook door het onophoudelijke verlangen om gewoon te weten wat er van dag tot dag zal gebeuren. We weten maar weinig. We weten niet wat voor werk er op ons pad zal komen, wat voor huis, wat voor echtgenoot, school, vrienden, uitdagingen of roepingen. Maar de enige kennis die we echt nodig hebben, hebben we wel. Paulus zegt ook: Wees altijd verheugd, bid onophoudelijk, dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt (1 Tes. 5:16-18). Wanneer je blij bent om het Evangelie, dus niet blij bent om wat je doet, maar om wat voor jou gedaan is, dan verandert God je. De wetenschap dat Jezus van je houdt en zich voor jou gegeven heeft, maakt je blij. En uit diepe waardering voor de oneindige liefde die God ons betoond heeft, begin je te bidden. Je begint Hem te danken, ongeacht de omstandigheden. Want wat ons ook overkomt en wat de toekomst ook brengen mag, wij weten dat God er voor ons is en dat niets ons kan scheiden van de liefde van God, in Jezus Christus.
Over tijdelijke omstandigheden krijg je misschien geen duidelijkheid, maar het enige wat ertoe doet is zonneklaar: God heeft zich voor ons gegeven, en jouw leven, jouw groei en verandering, gaat Hem nog meer aan het hart dan jouzelf. Als je duidelijkheid zoekt, probeer je eigenlijk iets te weten te komen wat je niet kunt weten. Maar als je God zoekt, weet je genoeg. Als je je ogen maar gericht houdt op Jezus en zijn liefdevolle genade, komt de rest vanzelf op z’n pootjes terecht.
Alastair Bryan Sterne is de voorganger van St. Peter’s Fireside, een kerkstichtingsproject in Vancouver (Canada). Dit artikel verscheen eerder op RELEVANTmagazine.com en is met toestemming gebruikt.
Bron: CV koers (Inspirit media) Zwolle | www.cvkoers.nl