In Amsterdam leven naar schatting enkele honderden vrouwen gedwongen geïsoleerd; volledig afgesloten van de buitenwereld. Zij zijn niet of nauwelijks zichtbaar voor hulpverleners of politie. De problematiek van deze `verborgen vrouwen' moet meer bekend worden gemaakt en uit de taboesfeer worden gehaald. Ook bij de groepen zelf waar zich dit afspeelt. Alleen dan kunnen deze vrouwen mogelijk uit hun isolement worden gehaald en een menswaardig bestaan in de maatschappij krijgen. Dit staat in het onderzoeksrapport `Leven in gedwongen isolement' dat het Verwey-Jonker Instituut heeft gemaakt in opdracht van de gemeente Amsterdam. Op woensdag 5 september heeft wethouder Eric van der Burg (Zorg) het rapport in ontvangst genomen.
"Het rapport legt precies de vinger op de zere plek: verborgen vrouwen zijn ongelooflijk moeilijk te bereiken. Het is geen standaard probleem waarvoor een pasklare oplossing is. Het gaat er nu om dit probleem te benoemen, bekend te maken en ervoor te zorgen dat zo veel mogelijk mensen signalen van mogelijke verborgen vrouwen herkennen. Zo kunnen verborgen vrouwen weer een normaal leven leiden. In alle openbaarheid", reageert Eric van der Burg.
Het onderzoek gaat over vrouwen die, afgedwongen door de partner en/of familie, in een volstrekt isolement leven. Volgens een onderbouwde schatting betreft dit verschijnsel in Amsterdam in totaal in ieder geval enkele honderden vrouwen (twee- tot driehonderd). Nederland, Marokko, Turkije, Suriname, Irak en Somalië zijn de meest voorkomende geboortelanden. Het rapport maakt onderscheid tussen twee verschijningsvormen van verborgen vrouwen:
* De `ondergeschikte verborgen vrouw' - vaak (migranten)vrouwen niet of laag opgeleid met een achtergrond waar een traditionele opvatting over onder andere de rol en positie van de vrouw en het huwelijk overheerst. Cultuur, religie of schaamte worden gebruikt als argument om de vrijheid van
vrouwen sterk in te perken.
* De `opgesloten verborgen vrouw'. Hier doen de etnische afkomst, cultuur en tradities minder ter zake en gaat het meer letterlijk om (met geweld afgedwongen) vrijheidsberoving, zonder dat een gedwongen huwelijk aan de orde is. In deze verschijningsvorm vallen ook (hoog) opgeleide vrouwen,
die in principe in staat zijn zichzelf te redden.
Bron: Gemeente Amsterdam (Melissa Rotteveel)