Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Het verdriet van weduwen in Nigeria

 

In 2010 verhuisden Judith (37) en haar man Innocent (39) vanuit de stad Kaduna in het noorden van Nigeria naar het nabijgelegen dorpje Kunfara. Daar werd Innocent voorganger van de lokale kerk. Op 15 maart 2012 gebeurde er iets afschuwelijks: moslims vielen midden in de nacht hun huis binnen en vermoordden Innocent. Afgelopen juni ontmoette een medewerker van SDOK Judith en haar twee kinderen Joy (tweeënhalf) en Gracious (een jaar) en deelde in hun verdriet.
“Het was rond een uur of één 's nachts toen we het eerste geweerschot hoorden”, vertelde Judith. “Ik was juist onze baby aan het voeden. Mijn man ging even uit bed maar kwam terug. Hij zei dat er waarschijnlijk mensen aan het jagen waren. Niet lang daarna hoorden we opnieuw schoten en het breken van glas. We sprongen uit bed, want we hoorden lawaai in ons kerkgebouw, dat vlakbij ons huis staat. Ik smeekte mijn man om niet naar buiten te gaan.”
Vuur
“We vergrendelden de deur van ons huis. Vanuit de kerk hoorden we de geluiden van vernielingen. Even later zagen we vuur. De hele kerk stond in brand. Daarna kwamen de mannen naar ons huis. We zagen dat het moslims waren. Ze bonkten op de deur en schreeuwden: "Waar is de dominee?" Uit alle macht probeerden mijn man en ik de deur dicht te houden. Mijn man smeekte hen om niets te doen. We realiseerden ons dat het mis zou gaan en we riepen het uit: ‘Heere Jezus, help ons, help ons!’ Een van de moslims schoot drie keer door een open raam. Eén schot raakte de muur, het tweede schot ging rakelings langs onze dochter. Mijn man werd door het derde schot in zijn buik getroffen en zakte in elkaar.”
Gods werk
“Direct stormden er wel 25 mannen naar binnen. Ze sloegen mij en een van hen stak me met een mes. Ze riepen dat ze geld wilden hebben. ‘We doen alleen maar Gods werk, we hebben geen geld!’ zei ik. Mijn man lag kreunend op de grond. De moslims schenen met een zaklamp om te zien of hij al dood was. Voortdurend vroegen ze aan mij of hij de dominee was. Daarna verdwenen ze. Ik rende nog naar buiten om te kijken welke kant ze op gingen, maar ik zag ze niet meer. Toen ik terug het huis in rende, zag ik Joy huilend op de grond naast haar vader zitten. Hij was op dat moment al overleden.”
Judith woont momenteel met haar kinderen bij haar schoonouders. Een klein huisje, wat in praktisch opzicht de nodige beperkingen geeft. Ze is erg verdrietig, maar weet zich gedragen door God. "Dankzij Zijn genade kan ik doorgaan. Ik dank God voor mijn schoonouders. Bid alstublieft voor mij en voor mijn twee kinderen."
Vergeten vrouwen
Het verhaal van Judith is helaas niet uniek. Alleen al in 2012 zijn tientallen voorgangers en leidinggevenden van kerken in het noorden van Nigeria om het leven gebracht. Door de schokkende berichten over bomaanslagen op kerken en de vele doden die daarbij telkens vallen, dreigen de verhalen over de moorden op individuele christenen soms op de achtergrond te raken. Terwijl juist de weduwen die achterblijven onze aandacht en ons gebed zo hard nodig hebben.
Dit artikel is verschenen in het SDOK-magazine STEM van vervolgde christenen, editie september 2012.
Bron: Stichting De Ondergrondse Kerk (SDOK) | www.sdok.nl

 

Tags