ForumC presenteert boek over onbehagen en populisme
Op 9 oktober verschijnt de ForumC-publicatie Op rancuneuze gronden, Onbehagen en populisme in de Lage Landen. Het eerste exemplaar werd overhandigd door de voorzitter van ForumC, Eppo Bruins, aan Arie Slob, fractievoorzitter van de ChristenUnie fractie in de Tweede Kamer.
Bruins: Al zeker tien jaar wordt publiekelijk erkend dat rancune en onbehagen belangrijke drijfveren zijn bij een deel van de Nederlanders. Toch hebben politici, media en beleidsmakers daar nog steeds geen afdoende antwoord op. Met dit boek wil ForumC een nieuwe impuls geven aan het debat en aan het gevoel van urgentie rondom dit onderwerp.
Onbehagen en rancune vertalen zich onder meer in een groot wantrouwen tegen instituties die onze samenleving dragen, zoals de rechtsstaat en de rechterlijke macht. In Op rancuneuze gronden is veel aandacht voor deze twee instituten die de afgelopen jaren hevig onder vuur kwamen te liggen. De bijdragen hierover monden uit in een hartstochtelijk pleidooi om vanuit institutionele waarden en basale principes de waarde van deze instituties te verdedigen en terug te vechten tegen onredelijke rancune.
Het doel van dit boek is om te zoeken naar uitwegen voor het onbehagen in de Nederlandse samenleving. Daarvoor is allereerst meer duidelijkheid nodig over waarom er zoveel onbehagen is en in hoeverre dat onbehagen wordt gevoed door rancune. In het boek laat Paul Dekker zien dat met name lager opgeleiden (23%) en PVV- en SGP-stemmers (47 en 22%) het meeste onbehagen ervaren. Stemmers op ChristenUnie, CDA of GroenLinks ervaren veel minder een groot onbehagen (respectievelijk 6, 4 en 2%) In het algemeen blijkt dat onder mensen die geen kerklid zijn, het onbehagen groter is dan onder PKN-leden (respectievelijk 15 en 9%).
In het essay over de rechterlijke macht betoogt Jonathan Soeharno dat redelijk wantrouwen ten opzichte van rechters goed is. Publieke nauwlettendheid bij mensen die beslissen over het leven van anderen is noodzakelijk. Echter, het wantrouwen dient niet om te slaan in wantrouwen ten opzichte van de institutionele waarden waarop de rechterlijke macht is gebouwd. Soeharno betoogt dat rechters niet te snel tot wraking moeten over gaan. Verder bepleit hij de mogelijkheid voor rechters om korte metten te maken met uitspraken over rechters in de media.
In het laatste essay doen drie theologen, Theo Boer, Gerrit de Kruijf en Frans Vosman, een dieptepeiling naar rancune. Zij schetsen drie mogelijke achtergronden van rancune: het verlangen naar gemeenschap, het verlangen naar volkseenheid en het verlangen naar erkenning. Om rancune en onbehagen te dempen dient op alle drie de vlakken wat te gebeuren. En dat is spannend in een samenleving waarin veel verschillende religies en culturen aanwezig zijn. Burgerschap in een (..) democratie houdt in dat je maatschappelijke vrede (..) boven waarheid stelt. Je kunt alleen maar hopen dat waarheidsbelijders ontdekken dat vredestichting tot hun waarheid behoort.
Bron: ForumC | www.forumc.nl