De jeugd opnieuw in de steek gelaten. Geen woord over het morele elan van ons land en volk. De vergrijzing gaat door. Niets over een kindvriendelijk beleid. Kinderen tot 24 weken mogen nog blijven geaborteerd, terwijl de aborteurs zelf de grens willen verlagen. Elke dag honderd kinderen vermoord in ons land. Nu al meer dan een miljoen. Hun onschuldig vergoten bloed schreeuwt om leven, een aanklacht tegen de hemel. De dieren hebben het beter. Terwijl we wereldwijd ons verzetten tegen discriminatie en de schending van mensenrechten, sluiten we de ongeboren medemens halsstarrig en hardnekkig uit van die bescherming. Sinds wanneer is het doden van een kindje hulpverlening en een verworven recht? Met abortus halen we het morele verval en het oordeel over ons land.
Met de eindeloze opsomming om financieel uit de problemen te komen wordt niet de kern van de nood in ons land opgelost. We worstelen niet met een financiële, maar met een morele crisis. De vergrijzing is het gevolg van ons kindonvriendelijk gedrag en beleid. Met één miljoen abortussen en elk jaar 30.000 meer komen de pensioenen en de zorgkosten in de knel. Ons kindonvriendelijk beleid zorgt dat we miljoenen kinderen missen, omdat met één of twee kinderen ons gezin voltooid is.We dachten alleen aan onze welvaart maar moeten ons kindvijandelijk gedrag bekopen met afname van ons welzijn. De kinderen die we missen zouden in één klap ons financieel probleem hebben opgelost. De weigering om dat in te zien onderstreept et morele bankroet van ons land.
Drong eindelijk het besef door dat we onze jongeren verwoesten en verdoven met drugs, nu wordt met één korte zin besloten om de net ingevoerde “wietpas” af te schaffen, een pas die een enorme sluiting van coffeeshops tot gevolg had. Niet enkel met de aangekondigde strengere bestraffing zal het morele gezag terugkeren, maar vooral ook preventieve maatregelen om de ongebreidelde drank-, drugs- en seksmentaliteit bij jongeren en hun ouders om te buigen naar gezonde opvoedingsnormen. Geen woord echter over een moreel en ethisch appèl in het bloed- en kleurloze liberaal socialistisch akkoord dat bruggen zegt te bouwen, maar in feite een samenraapsel is van politiek tegengestelde belangen. De gezinnen zijn de dupe van hun keuzes. Zelfs de schoolboeken moeten ze weer zelf betalen.
De jeugd schreeuwt om leven als zelfmoord de grootste doodsoorzaak onder jongeren is en bij spoorwegovergangen opgeroepen wordt nog even te wachten en een poster met 'levensgevaarLIJK' het slachtoffer moet behoeden voor zelfmoord. Met abortus is geweld in de moederschoot gelegaliseerd. Geen wonder dat de wel geboren 'abortusoverlevenden' zich gaan afvragen wat dan de zin is dat zij in leven zijn gebleven.
De dood heerst in Den Haag. De ideologische hardnekkigheid om niet te kiezen voor universele bescherming van het leven wordt ook in één zin verwoord als het 'zelfbeschikkingsrecht' de basis is als het gaat over leven en dood. Het dreigt dat door de maatschappelijke discussie de politiek kan leiden tot aanpassing (lees: uitbreiding) van de wet- en regelgeving over het vrijwillige levenseinde. Hoe ook zelfs de VN Commissie van de Rechten van de Mens ons land oproept om de regelgeving aan te scherpen omdat de universele bescherming van het leven in de huidige euthanasiewet niet is gewaarborgd, bij deze regering komt je leven steeds meer in gevaar.
De grondslagen van de samenleving worden vernield. Wat kan dan de rechtvaardige doen. Het boek vol met de universele waarden en normen voor de mens en de samenleving geeft de weg aan. Psalm 11 zegt tot slot: “Want de Here is rechtvaardig, en Hij heeft gerechtigheid lief; de oprechten zullen zijn aangezicht aanschouwen”. Koningin, Kabinet en Kamers; land en volk van Nederland: mis het leven niet!
Bron: Stichting Schreeuw om Leven (Drs. L.P. Dorenbos, voorzitter) | www.schreeuwomleven.nl | www.erishulp.nl | www.brinktv.com | www.marsvoorhetleven.nl