Member details
Gebruikersnaam
Wachtwoord
 
Wachtwoord vergeten?
 
 

Uit het leven gegrepen

 

Het boek ‘Midden in het leven’ van de Duitse theologe en voormalige bisschop van de Evangelische Kerk, is autobiografisch en zeer herkenbaar. Ze is de 50 jaar net gepasseerd en denkt na over het leven dat achter haar ligt en wat ze er nog van mag verwachten. Het vrouwelijk perspectief, van waaruit ze dat doet, is mooi en herkenbaar maar tegelijk weer niet zo uitgesproken dat het boek voor mannen niet interessant zou zijn.
Door Ds. Evert van der Veen (predikant Protestantse Gemeente Nunspeet).
Mensen van rond de 50 jaar staan midden in het leven: het is de periode waarin ze hun kinderen loslaten en tegelijk neemt de zorg om de ouders ook toe. De schrijfster blijft dicht bij zichzelf wanneer het over – lichamelijke – schoonheid gaat maar ze definieert dat begrip breder en ziet verborgen schoonheid als hogere waarde. Mooi is het citaat dat ze aanhaalt: ‘In het gebed zijn we nog het meest zoals we zouden moeten zijn, mensen die niet op zichzelf staan maar zich uitspreken tegenover God, de grond van ons bestaan. We zien hoe mooi en waardevol we zijn in zijn ogen’, pag 38.

In deze levensfase komt het aan om het aanvaarden van grenzen die er in het leven onvermijdelijk zijn. Dat heeft alles te maken met innerlijke rust waarin een mens – hopelijk – groeit in de loop van zijn of haar leven. Hier is het verhaal van Elia die God in de stilte ontmoet, het leidende verhaal. ‘Ouder worden is een kunst’ is dan een wijze opmerking in dit boek en hier speelt Simeon, die de Messias verwachtte, een mooie rol.

Er wordt een mooie lijn getrokken van het paradijs naar de zorg voor de eigen tuin waarin veel mensen voldoening vinden. Open is de auteur over haar eigen scheiding en het gemis aan intimiteit wat hiervan het gevolg is. Tevens voert zij hier een innig pleidooi voor vriendschap en maakt onderscheid tussen eenzaamheid = gevoel van verlaten zijn, en alleen zijn = persoonlijke rust. Mooi is het verhaal van de man bij het badwater van Bethesda die zegt: ‘Ik heb niemand’ dat hier in het betoog wordt betrokken.

De lezer komt ook dicht bij de auteur in het hoofdstuk waar zij vertelt over de periode dat er bij haar borstkanker wordt geconstateerd. Herkenbaar beschrijft zij gevoelens van angst en onzekerheid die een mens dan bezighouden. Prachtig is het laatste hoofdstuk over de zin van het leven waarover zij schrijft dat zin van buitenaf komt, als een gave van God. Een mens kan z’n eigen leven niet echt zin geven, dat ontvangt hij.

Een persoonlijk en wijs geschreven boek, zinvol voor vijftigers om te lezen omdat het veel herkenning biedt en stof tot nadenken over je eigen leven aanreikt. Het boek bevat mooie verbindingen met de bijbel en zo wordt deze actueel en eigentijds in het verhaal betrokken.
Meinema Zoetermeer, 158 pag. € 16.90

 

Tags