We renden door een ruig gebied met veel stenen. Als zwangere vrouw viel het niet mee om in balans te blijven. Terwijl we zo snel mogelijk de grens probeerden te halen moest ik de kinderen stil houden zodat niemand ons zou horen. Het was gelukkig een donkere nacht waardoor we gemakkelijker konden vluchten.
Dit is het vluchtverhaal van Amrah; 25 jaar oud, vier kinderen. De jongste ligt onder een deken te slapen in een hoek van de kamer en wordt pas opgemerkt als de deken in beweging komt. Ze schenkt mate in voor haar gasten. Ze vertelt hoe ze is gevlucht vanuit Syrië naar Jordanië. Het Syrische regeringsleger controleert het grensgebied voortdurend, met grote lampen schijnen ze over de vlakte en er wordt geschoten op mensen die proberen het land te ontvluchten.
Na de ramadan vertrokken we uit Syrië, in augustus. Vanuit Homs ging ik met mijn gezin naar Damascus. Toen daar na vijf maanden ook het geweld losbarstte vertrokken we naar het zuiden, naar de grens met Jordanië. We kwamen aan in Daraa. Nadat we een chauffeur geld gegeven hadden, bracht een auto ons naar een plek waar we veilig de grens over zouden kunnen. Hij liet ons achter en we hebben nog twee uur moeten lopen.
Aan de veilige kant van de grens werden we direct opgewacht door het Jordaanse leger, ze registreerden ons en brachten ons naar het Zaatrikamp. Daar bleven we enkele dagen, het was geen plaats om als hoogzwangere vrouw te verblijven. We vertrokken naar Mafraq waar al familie van mij verbleef.
Om het huis in de stad Mafraq te bereiken moet je een klein steegje inlopen en de juiste deur zien te vinden. Nadat we haar hebben opgebeld, opent ze de deur. Haar huis is op de derde verdieping van dit gebouw - de bovenste, dus de etage die direct last heeft van een lek in het dak. Ze betaalt 150 dinar per maand (ongeveer 155 euro) voor deze kamers; veel geld als je man maar moeilijk werk kan vinden en je ook in Syrië al niet tot de rijkere klasse behoorde.
De afgelopen weken en ook vannacht heeft het geregend, ze wijst de plekken aan waar het water op de grond gedruppeld heeft. In het midden van de zitkamer, die ook als slaapkamer gebruikt wordt, staat een soba, Arabisch voor gaskachel. Ze houdt niet van de geur van gas, te gevaarlijk, zeker als de baby daar ligt te slapen. De kachel is even geleend van de buren vanwege de lekkages. We nemen plaats op de matrassen die langs de muur op de grond liggen, een van donaties vanuit de lokale kerk.
Haar kinderen hadden slaapproblemen in Syrië, een van de redenen om te vertrekken. Door de bommen sliepen ze vaak met hun handen over hun oren. Amrah: Gisteren was mijn zoon opnieuw bang. Er werden schoten gelost in de buurt, het bleek te gaan om een bruiloft, dat is de gewoonte hier. Hij dacht dat het weer oorlog was.
Tanks die door de straat reden hebben hun huis in Syrië beschoten, een van de muren van hun huis op de tweede verdieping viel daardoor om. Iedereen in de buurt had hun huis al verlaten, zelfs de bakker en de winkeliers. Geen school, geen werk, geen eten en alleen maar angst voor wat er nog komen ging. Voor haar man werd het steeds gevaarlijker de straat op te gaan. Jonge mannen worden opgepakt zodat ze niet kunnen toetreden tot het bevrijdingsleger.
Haar zes jaar oude dochter voegt nog toe: Assad heeft ons onze huizen uitgestuurd. Hij heeft mijn oom en tante doodgeschoten. Het verhaal klopt, Amrahs familie is grotendeels ook naar Mafraq gekomen behalve de broer en zus die zij door de oorlog is verloren. Haar zus is twee jaar geleden al omgekomen, ze was zwanger en had vijf kinderen. Haar broer is overleden terwijl Amrah al in Jordanië was. Beiden heeft ze niet meer kunnen zien na hun dood. De verhalen zijn schokkend. Ze maakt van haar hand een pistool en wijst met haar wijsvinger in haar zij: Dit is waar mijn zus is geraakt. En dat terwijl ze alleen haar voordeur opendeed.
Het verhaal van Amrah is een van de vele verhalen die te horen zijn in de steden Mafraq, Ramtha, Irbid en in het Zaatri vluchtelingenkamp. ZOA en Dorcas verstrekken via de lokale kerk matrassen, dekens, kooktoestellen en gasflessen om te kunnen voorzien in de basisbehoeften van vluchtelingen in Mafraq. De crisis zal nog lang aanhouden, wekelijks gaan nog duizenden de grens over. Blijf hoop geven aan deze mensen. Geef uw donatie voor de Syrische vluchtelingen. Dit zijn gefingeerde naam uit overweging van veiligheid
Bron: Dorcas Hulp Nederland, Andijk | www.dorcas.nl