Het Israelische ministerie van buitenlandse zaken wil dat de VN-veiligheidsraad de uitspraken van Iranese leiders over Israel veroordeelt. Een generaal van de Revolutionaire Garde zei zaterdag dat hij hoopte dat Israël Iran zou aanvallen en Iran een excuus zou geven voor een slag waarmee het voor altijd van Israel kan afkomen. Ahmadinejad noemde het bestaan van Israël vrijdag een belediging voor de gehele mensheid en Ayatollah Khamenei sprak van een kankerachtig gezwel dat moet worden uitgeroeid.
Israel Nitzan, lid van de Israelische vertegenwoordiging bij de Verenigde Naties, verwees naar de uitspraken in brieven aan de secretaris-generaal van de VN Ban Ki-Moon en de Veiligheidsraad. Hij stelde dat er tijden zijn waar zwijgen geen optie is en dat het van belang is, voor zowel de Veiligheidsraad als vertegenwoordigers van de internationale gemeenschap, om de agressieve en beledigende bewoordingen te veroordelen. Tot dusver kwam de VN-leider niet verder dan het uitspreken van zijn verbijstering over de opmerkingen die het bestaan van Israël bedreigen en die worden toegeschreven aan de hoogste leider en de president van Iran.
De uitspraken komen onder meer van de Iranese president Mahmoud Ahmadinejad. In een verklaring stelde hij Israel een belediging voor de mensheid te vinden en riep op tot een confrontatie. Ook het hoofd van de luchtmacht van de Iranese Revolutionaire Garde, generaal Amir Ali Hajizadeh, zei te hopen dat Israel Iran zal aanvallen omdat het volgens hem een goede aanleiding geeft terug te slaan en voor altijd van het land af te komen. De hoogste geestelijke leider van Iran, ayatollah Ali Khamenei, noemde Israel ten slotte een kankerachtig gezwel dat moet worden uitgeroeid.
De Europese Unie heeft zich inmiddels al wel uitgesproken tegen de agressieve Iranese bewoordingen. Chef Buitenlandse Zaken Catherine Ashton liet afgelopen zondag haar ongenoegen blijken in een verklaring waarin zij de uitspraken belachelijk en hatelijk noemde. Iran zou volgens haar het bestaansrecht van Israël niet in twijfel moeten trekken en in plaats daarvan mee moeten helpen om de regio op constructieve en vreedzame wijze stabiel te krijgen.
De uitspraken en reacties komen in een tijd van grote onrust tussen beide landen. Al enige tijd maakt de Israëlische regering zich openlijk zorgen over het nucleaire programma van Iran en beschuldigt het regime in Teheran ervan kernwapens te produceren. De internationale gemeenschap heeft Iran op verschillende manieren al proberen te boycotten maar zonder resultaat. Als gevolg daarvan werd in zowel de politiek als de media al enige tijd gespeculeerd over een aanval op Iranese nucleaire installaties. Vooral de laatste weken zou een dergelijke luchtaanval volgens verschillende bronnen aannemelijker zijn dan ooit.
Bron: CIDI | www.cidi.nl
De bouwvakvakantie in deze regio is weer voorbij en dus wordt deze week weer met frisse moed een nieuwe start gemaakt met de verbouwing van de Wissel. We gaan ons nu vooral richten op de voorbereidingen voor het plaatsen van het nieuwe dak. De planning is dat zaterdag 18 augustus de stalen spanten geplaatst gaan worden. Er is gekozen om dit op een zaterdag te doen omdat er dan niemand in het gebouw aanwezig is. De stalen spanten gaan allemaal over het pand heen en als er niemand in het gebouw is, loopt er ook niemand gevaar bij deze werkzaamheden. De voorbereidingen van deze week houden in dat er op de plaatsen waar de kolommen geplaatst moeten gaan worden, funderingen moeten worden gestort of delen moeten worden verwijderd. In de grote zaal zijn op 4 plaatsen al gaten gezaagd waar de fundering in gestort gaat worden. 2 van deze gaten moeten ook nog uitgehakt gaan worden wat wel wat geluidsoverlast zal veroorzaken. In de keuken moet een raam en een deur verwijderd worden omdat daar een staande kolom langs gaat komen.
In de gang tussen de zaal en de lokalen zullen de bestaande kolommen aan de bovenzijde vrij gemaakt gaan worden omdat deze verlengd moeten gaan worden. Hiervoor moet er gezaagd, geslepen en gelast gaan worden waardoor ook wel de nodige overlast zal ontstaan. Er zal zo veel mogelijk worden getracht alle werkzaamheden in overleg uit te voeren met de gebruikers van het gebouw zodat de overlast tot een minimum wordt beperkt.
Nadat het staal is geplaatst zal de aandacht voorlopig weer naar de buitenkant van het gebouw verplaatst worden omdat de prioriteit dan ligt op het dicht maken van het dak en het plaatsen van alle nieuwe kozijnen. Pas als het nieuwe dak geheel dicht is wordt begonnen met het verwijderen van het bestaande dak van de zaal en daarna het verwijderen van de vloer.
Bron: Evangelische Gemeente Jonah | www.egjonah.nl
Op vrijdag 31 augustus en zaterdag 1 september, aan het einde van de zomervakantie, wordt een Medema-sales-evenement in het oude-Medema-pand in Vaassen georganiseerd, met extreem lage prijzen (tot wel 80% over de oude verkoopprijzen). De toegang is gratis en er staat een drankje voor u klaar. Een goede gelegenheid om een mooie stapel boeken te kopen voor uzelf of als cadeau voor iemand anders.
Op deze dagen vindt er een spectaculaire verkoop plaats van extreem afgeprijsde boeken; tweedehands boeken en antiquarische boeken uit de privébibliotheek van Henk Medema; schilderijen van zijn echtgenote Tineke Medema. Uiteraard ontbreekt de top twaalf van de nieuwe Medema-boeken niet (voor de gewone prijs).
Meer dan dertig jaar geleden vestigde Uitgeverij Medema zich vanuit Apeldoorn in Vaassen. Vanuit die plek heeft het evangelische mediabedrijf zich een centrale positie verworven in de christelijke boekenwereld. In 2009 is de uitgeverij samengegaan met Uitgeversgroep Jongbloed in Heerenveen.
U bent van harte welkom op de Medema-sales-dagen. Adres: Emsterweg 96, 8171 PK, Vaassen.
Voor meer informatie: www.medema.nl
Bron: Uitgeverij Medema Heerenveen | www.medema.nl
Op vakantiepark De Betteld waren de afgelopen 9 weken +- 10.000 mensen aanwezig om vakantie te vieren. Voor hen hadden wij een programma, met hieronder een aantal hoogtepunten van het zomer seizoen.
In het EHOP gebouw:
In dit seizoen heb ik mogen uitstappen in wekelijks een teaching te geven over het onderwerp: Gods stem verstaan. Hier heb ik ontzettend veel van geleerd en mooie openbaringen meegemaakt. Ook heb ik bij samenkomsten voor het eerst de aanbidding mogen leiden met o.a. mijn nieuwe Engelstalige bijbel.
(foto: aanbidding geleid bij een kapel in Rhenen)
Evangelisatie:
Iedere woensdag gingen wij (sommige voor de 1e keer) het evangelie verkondigen in Doetinchem. De mensen die wij op straat tegen kwamen stonden erg open voor het evangelie en gebed. Iedere week gaf er wel een persoon zijn/haar hart aan Jezus en wij merkten dat merendeel van de mensen heel erg open en hongerig zijn naar vrede, waarheid en richting in hun leven.
Een voorbeeld:
Marc, een van de jongeren die meeging evangeliseren mocht bidden voor een jongen die al 1,5 jaar last had van zijn rug. Zijn rug genas door dit gebed en de jongen wilde gelijk meer weten en Jezus aannemen!
Sabbat 4-gangen diner:
De vrijdag was en is één van de hoogtepunten bij EHOP. Met zijn allen heerlijk eten op de erev-shabbat (de vooravond van de sabbat). Wij vieren sabbat NIET omdat wij denken dat God zegt dat wij het moeten vieren, maar omdat wij het super leuk vinden en hiermee ook iets willen meegeven aan onze gasten. IEDEREEN WELKOM!
Persoonlijk geloof ik dat de muur van vijandschap tussen Jood en niet-Jood door de verzoening die Jezus bracht is afgebroken en zij zich welkom zullen voelen door onze liefde voor de roots van onze Messias. (Efeziërs 2:11-17).
Nieuw seizoen:
EHOP gaat in het nieuwe seizoen gewoon door met de samenkomsten, evangelisatie, sabbat viering en nog meer. Voor mij persoonlijk heeft God ook gesproken over een nieuw seizoen waarin Hij deuren zal openen en waarin ook hoofdstukken gesloten gaan worden. Hierover meer in de nieuwsbrief van September.
Ik kan mij voorstellen dat u/je wilt reageren op dit nieuws, voel je vrij om gewoon te mailen of te bellen met een vraag en om mee te bidden voor een bevestiging over het nieuwe seizoen.
Bron: Zomerprogramma in EHOP | Zomerprogramma
[/p]
Ik heb van Jezus gehoord op de televisie
In Tunesië zijn nauwelijks meer Christenen te vinden. Maar het geloof leeft er volop. Tunesië was ooit het kloppend hart van het westerse Christendom. De heilige Cyprianus, een Kerkvader, was hier bisschop, Felicitas en Perpetua ondergingen er het martelaarschap en Augustinus predikte er tegen de dwalingen van zijn tijd. Maar er is weinig over van de glorie van de vroege Kerk. De wind heeft nu vrij spel in de ruines van de basilieken en doopplaatsen van het oude Carthago, vlak bij de hoofdstad, Tunis.
En toch is Tunesië meer dan een uitgebluste schatplaats van het Christelijk verleden. Ook nu is er weer een Christen gemeenschap die gelooft, bidt en zich dienstbaar maakt. Of liever: opnieuw gelooft, bidt en zich dienstbaar maakt. Want de ongeveer 25.000 Christenen, van wie 20.000 Katholiek, die in dit Noord-Afrikaanse land met zijn elf miljoen inwoners wonen, zijn bijna allemaal buitenlanders. De Christelijke gemeenschappen uit het begin van onze jaartelling zijn weggevaagd door de islamitische veroveraars. Maar de Soeni Islam die thans in Tunesië de toon aangeeft, geldt als gematigd ende Franstalige elites van dit vroegere Franse protectoraat richten zich helemaal op het Westen. Het is daarom bepaald geen toeval dat de zogenaamde Arabische lente hier onder jonge hervormingsgezinde studenten begonnen is. Nog steeds is er geen enkel ander Arabisch land waar de positie van de vrouw zo gunstig is als in Tunesië. Toch legt de Islam zijn stempel op het openbare leven. Volgens de oude, inmiddels achterhaalde grondwet, was Tunesië in feite een Islamitische staat. Hoewel bekering tot het Christendom wettelijk niet uitdrukkelijk verboden is – in tegenstelling tot actieve evangelisatie -, komt in de praktijk een dergelijke stap de bekeerling te staan op uitstoting uit zijn familie en de gemeenschap.
Jean (niet zijn echte naam) weet daarover mee te praten. Deze 23-jarige jongeman is een van de weinige geboren Tunesiërs die zich hebben laten dopen. Volgens een rapport van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken over geloofsvrijheid in 2010, hebben ongeveer 2.000 Tunesiërs in dat jaar deze stap gezet. De meesten sloten zich aan bij een Protestantse geloofsgemeenschap. Dat gold ook voor Jean. Ik had op de televisie horen praten over Jezus. Een uitzending was aan Hem gewijd, legt hij uit. Tunesiërs kijken inderdaad geregeld naar tv-programma’s uit Italië of Frankrijk. En Zijn boodschap heeft me niet meer losgelaten, voegt hij er aan toe. Jean heeft zich in een Protestantse gemeente laten dopen. Maar het charismatische aspect en de informele vorm van de erediensten overtuigden hem niet. Uiteindelijk kwam hij in contact met de Katholieke Kerk. Toen ik de liturgie daarvan hoorde, wist ik meteen dat ik hier bij wilde horen. Na een voorbereidingstijd zal hij tot de Katholieke Kerk worden toegelaten. We hebben overigens wel aan Jean duidelijk gemaakt, dat hij aan zijn lidmaatschap van de Katholieke Kerk geen materiële voorrechten kan ontlenen”, zegt pater Silvio. Deze dertig jaar oude priester is lid van de Congregatie van het Mensgeworden Woord, die haar oorsprong in Argentinië heeft, en werkt al enkele jaren als kapelaan in de kathedraal van het aartsbisdom Tunis. Dit neemt niet weg voegt hij er aan toe dat we iedereen, ongeacht zijn geloof, naar vermogen helpen, vooral als zij in financiële moeilijkheden komen.
Maar de houding tegenover Christenen – voor zover zij geen bekeerde Moslims zijn – is hier over het algemeen niet vijandig. Zuster Maria (niet haar werkelijke naam) weet daar alles van. Deze allerhartelijkste zuster staat aan het hoofd van een school van de Zusters in het noorden van Tunesië. Er zijn in totaal negen Christelijke onderwijsinstellingen in Tunesië. Wij, Zusters, worden door de bevolking zeer gerespecteerd, o.a. vanwege ons habijt en onze sluier. Ieder jaar, bij het begin van het schooljaar, staan de mensen in een lange rij te wachten om hun kinderen te kunnen inschrijven op onze lagere scholen die op een lange traditie kunnen bogen. Soms komen ze de avond tevoren al in de rij staan. Het is gebeurd dat een vader, zelf een oud-leerling, expres uit Saoedi-Arabië is overgekomen om zijn dochter bij ons in te schrijven. En vorig jaar, toen de zogenaamde Jasmijn-Revolutie zulke drastische veranderingen in Tunesië heeft gebracht, hebben omwonenden dag en nacht bij onze school gewaakt. Als wij naar Tunis moesten, hebben zij zelfs geregeld dat we begeleiding kregen, zegt zuster Maria. De Islam is hier opener, misschien voor een deel ook dankzij onze school. Al onze leerlingen evenals onze 60 leraressen zijn immers zonder enige uitzondering Moslim. Toch kunnen we heel goed met elkaar overweg. De vier zusters gaan af en toe graag een pizza of een ijsje met de leraressen eten. Vorig jaar hebben we met onze leraressen zelfs een bezoek aan Sicilië gebracht en zijn we meegelopen in een processie ter ere van Sint Jozef. De vrouwen waren enthousiast. En volgend jaar willen ze met ons mee naar het Vaticaan. Dat willen zij zelf.
Ondanks al deze harmonie op plaatselijk niveau, maken niet alleen Christenen zich zorgen over de richting die Tunesië zal inslaan. De eerste vrije verkiezingen na de val van dictator Ben Ali hebben de lang onderdrukte Islamitische partij Ennahda aan de macht gebracht. Deze partij wordt als gematigd gezien, maar ze heeft zich niet uitgesproken tegen de gewelddadigheden van de Salafisten die vooral veel steun genieten onder de armsten. Zo hebben zij onlangs een priester van de Russisch Orthodoxe gemeenschap in Tunis bedreigd: Hem werd aangezegd dat hij de keuze had tussen bekering tot de Islam, betaling van de traditionele dhimmi belasting voor Christenen of de dood. Dergelijke extremisten zijn op het ogenblik bepaald niet representatief, maar zuster Sophia (niet haar werkelijk naam) ziet wel een toenemende islamisering. Als directrice van een school in Tunis, waarvan alle leerlingen Moslim zijn, merkt ze op: Vroeger vroegen de ouders van onze leerlingen nooit of wij echt de Islam op school onderwezen en niet het Christendom. Niemand stelde ook vragen naar de aanwezigheid van kruisbeelden in de klaslokalen. Maar sinds de revolutie, is dit veranderd. Naar haar mening, zoeken de mensen na alle ingrijpende veranderingen een houvast in de Islam. Wij leven in een tijd van enorme veranderingen.” Maar zij blijft ook optimistisch: “Alles zal weer op zijn pootjes terecht komen.
Bron: Kerk in Nood s Hertogenbosch | www.kerkinnood.nl
Niet in Pakistan maar in Saoedi Arabië is de Christenvervolging het ergst. Dat heeft de Duitse Islamwetenschapper Rita Breuer gezegd voor de Keulse Domradio. In het land heeft de angst voor het Christendom fobische trekken. Iedere niet-Islamitische godsdienstuitoefening is er streng verboden. Men mag er zelfs niet eens een kruisje om de hals dragen of Bijbel voor eigen gebruik bij zich hebben.
Daaronder hebben de vele Christelijke gastarbeiders, onder wie veel Filippino’s, in het land, die hun godsdienst niet mogen beoefenen, zwaar te lijden. Dat is het, breed gezien, het ergste, maar er zijn ook landen waar de sharia vrijwel onbeperkt geldt, zoals Pakistan, Afghanistan, Iran, enkele regio’s van Nigeria en de Malediven. Breuer werd geïnterviewd naar aanleiding van haar recent bij uitgeverij Herder verschenen boek boek In naam van Allah? Christenvervolging in de Islam.
Bron: Kerk in Nood s Hertogenbosch | www.kerkinnood.nl
Voor de eerste keer in geschiedenis van Pakistan is de zwarte wet, zoals de blasfemiewet genoemd wordt, toegepast op een minderjarige: een 11-jaar oud gehandicapt Christelijk meisje. Na arrestatie wegens heiligschennis kan Rimsha Masih, die lijdt aan het syndroom van Down, veroordeeld worden tot levenslange gevangenisstraf. De politie voorkwam dat een bende extremistische moslims haar lynchte. Haar zaak heeft een shock veroorzaakt in de Christelijke gemeenschap van Islamabad. Honderden Christelijke families ontvluchtten hun woning in de buurt van de familie van het meisje om aan mogelijke wraakoefening te ontkomen. De katholieke minister voor harmonie, Paul Bhatti, heeft een beroep gedaan op moslimleiders om elke vorm van wraak de kop in te drukken. Het 11-jarige meisje bevindt zich in het centrum van een vreselijke zaak. Na beschuldigd te zijn van het ontheiligen van de koran, kreeg ze 14 dagen voorlopige hechtenis in een gevangenis voor jongeren in Rawalpindi. Het oordeel berust op artikel 295- B van de Pakistaanse strafwet en kan leiden tot een levenslange gevangenisstraf.
Proces verbaal
Ooggetuigen zeggen gezien te hebben dat Rimsha, dochter van Misrak Masih, tien bladzijden van de Noorani Qaida, een boekje om basale regels van het Arabisch en de koran te leren , verbrandde. Ook zou ze het boekje in een plastic zak gedaan hebben die ze vervolgens op een puinhoop gooide. Verondersteld wordt dat het incident op 17 augustus plaatsvond in Umara Jaffar, een krottenwijk in Sector G-12 van Islamabad, waar de familie van het meisje woonde . De politie maakte een proces verbaal op nadat de moslim Syed Muhammad Ummad een formele klacht indiende. Onder druk van extremistische moslims sloot de politie het meisje op. Dreigend dat ze het recht in eigen handen zouden nemen overviel een woedende bende de familie van het meisje om haar en haar moeder te lynchen. Vervolgens bracht de politie haar, voor haar eigen veiligheid, naar de gevangenis.
Protest
Uit vrees voor nog meer geweld ontvluchtten zo’n 300 families de wijk om elders veiligheid te zoeken. Lokale bronnen zeiden tegen AsiaNews dat de spanningen oplopen en dat moslimextremisten dreigen de huizen van Christenen in brand te zetten. De arrestatie van het meisje heeft een golf van protest op internet losgemaakt. Velen vragen zich af: is dit de ware islam. Anderen vragen zich af wie de echte mentaal gestoorden zijn, het meisje of degenen die haar willen straffen voor het vermeende overtreden van de wet. De blasfemiewet werd in 1986 ingevoerd door general Zia-ul-haq op verzoek van moslimextremisten. Tot nu toe zijn minstens duizend mensen beschuldigd van het overtreden van de wet. Daarvan zijn er 6o gestorven, meestal door buitenrechtelijke moord door woedende bendes of individuen.
Bron: Kerk in Nood s Hertogenbosch | www.kerkinnood.nl
Ondanks de cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) over lichte economische groei in het tweede kwartaal van dit jaar blijft de Nederlandse economie kwetsbaar. We hebben niet de luxe te wachten met de uitvoering van hervormingen, aldus minister van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie Verhagen.
Groei export
Volgens het CBS bedraagt de economische groei 0,2 procent. Dat is volledig te danken aan de groei van de export. Binnenlandse ontwikkelingen blijven de groei drukken. Consumenten gaven minder uit en bedrijven schroefden hun investeringen terug. Met de afhankelijkheid van de export is de Nederlandse economie kwetsbaar voor de ontwikkelingen in het buitenland.
Versterking economie
Voor een sterkere economie moeten volgens de minister onder meer de overheidsfinanciën op orde gebracht worden, de pensioenleeftijd worden verhoogd, het ontslagrecht hervormd, en de hoge hypotheekschulden worden teruggedrongen. We moeten niet treuzelen met de uitvoering van de maatregelen voor de versterking van de economie die zijn afgesproken in het begrotingsakkoord, zegt Verhagen. Dat is de beste manier om te zorgen voor duurzame economische groei.
Bron: Rijksoverheid | www.rijksoverheid.nl
Bijstandontvangers denken te vrijblijvend over de sollicitatieplicht. Zij willen vooral zin hebben in een nieuwe baan. Gemeentelijke sociale diensten maken te weinig gebruik van dwang en drang om bijstandontvangers aan de slag te krijgen. Werkgevers eisen van nieuw personeel vooral één ding: motivatie. Volgens werkgevers scoren Midden- en Oost-Europeanen daarop beter dan bijstandsontvangers. Dit blijkt uit een onderzoek dat het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft laten uitvoeren naar de motieven die spelen bij het zoeken en vinden van laaggeschoold werk. Staatssecretaris De Krom heeft vandaag het rapport en zijn reactie naar de Tweede Kamer gestuurd.
De Krom: Er is een cultuuromslag nodig bij bijstandontvangers, sociale diensten, maar ook bij werkgevers. Sociale diensten moeten bijstandontvangers meer stimuleren om tijdelijk werk aan te pakken. Tijdelijk werk is altijd beter dan een uitkering. Bovendien stroomt bijna de helft van de uitzendkrachten uiteindelijk door naar regulier werk. Bijstandontvangers moeten beseffen dat een uitkering geen keuze is, maar noodzaak. Als je kunt werken en er is werk: dan ga je aan de slag. Als je het recht hebt op een uitkering als het tegenzit, dan heb je ook de plicht om voor je eigen boterham te zorgen als dat kan. Sociale diensten handhaven die verplichting te weinig. Dat moet veranderen.
Tijdelijk werk is werk
Uit het onderzoek blijkt dat bijstandontvangers tijdelijk werk te vaak niet voor vol aanzien. Ook sociale diensten zijn niet altijd alert om bijstandontvangers te wijzen op tijdelijk werk. Tevens blijkt dat ongeveer de helft van de bijstandsontvangers werk waarvoor langere reistijden nodig zijn, zeker niet zou doen en dat ze er zin in willen hebben, ondanks de wettelijke verplichting om zo snel mogelijk uit de uitkering te komen.
Sociale Diensten: van uitkerings- naar werkinstantie
Gemeenten maken te weinig gebruik van handhaving en sancties om mensen aan het werk te helpen. Nog niet de helft van de bijstandontvangers vindt dat de gemeente controleert of ze voldoende solliciteren. Alhoewel een aanzienlijke groep dus niet of onvoldoende solliciteert, heeft maar 14% van de bijstandsontvangers weleens een waarschuwing of sanctie opgelegd gekregen. In zijn reactie wijst de Staatssecretaris erop dat het onderzoek eerdere bevindingen van de Inspectie bevestigt. Daaruit bleek dat 60 tot 80% van bijstandsontvanger aangeeft niet te worden verplicht tot het zoeken van werk in de eerste 2 jaar van een uitkering.
Aanbod laaggeschoold werk
Er zijn baankansen in sectoren waar veel laaggeschoold werk is, getuige de 300.000 Midden- en Oost-Europeanen die in Nederland deze banen vervullen. Meer dan de helft (58%) van de vacatures voor laaggeschoold werk wordt ingevuld via uitzendbureaus. Zij werken sneller dan werkpleinen en leveren goede kandidaten. Echter, slechts een derde van de bijstandontvangers staat bij een uitzendbureau ingeschreven.
Actie
Staatssecretaris De Krom wijst in zijn reactie op de noodzaak om gemeenten beter toe te rusten om handhaving robuuster en eenvoudiger te maken. Dit moet onder andere door aanpassingen in de bijstandswet. Staatssecretaris De Krom geeft aan de komende periode gesprekken te organiseren met betrokken partijen, zoals wethouders, sociale diensten, uitzendbureaus en werkgevers om deze problematiek te bespreken, ervaringen en best practices uit te wisselen en mogelijke knelpunten te inventariseren en op te lossen.
Bron: Rijksoverheid | www.rijksoverheid.nl