Het verhaal van moeder Florence en haar overleden zoon Ian
Florence Nankido woont met haar gezin in Oeganda. Ze had vijf kinderen, maar haar jongste zoontje Ian is overleden aan de gevolgen van malaria. Rachel Ainebyona Tumwine, medewerker World Vision Oeganda, vertelt over haar emotionele ontmoeting met moeder Florence.
Ongelijke strijd, Ian Kasozi was 18 maanden oud. Hij werd zwak en kreeg hoge koorts. Eerst nam ik hem mee naar een kleine kliniek in het dorp, maar daar konden ze me niet helpen. Daarna werd in een ziekenhuis malaria geconstateerd. Ian verbleef een maand in het ziekenhuis, maar hij werd niet beter. Hij kreeg er diarree bij en begon gewicht te verliezen. Ik denk dat we er te laat bij waren. De malaria was te agressief en zijn lichaam was te jong om het te bestrijden.
Pijn en verdriet voelbaar. Nu Florence over de ziekte van haar zoontje vertelt is de pijn en het verdriet bijna voelbaar. Dit gaat door merg en been. Haar stem is zacht en haar woorden zijn gekenmerkt door verdriet. Ian speelde graag met zijn zusje Fiona. Hij hield veel van haar. Wat vond Ian leuk om te doen? vroeg ik. De goede herinneringen leken Florence even op te beuren, maar het verdriet in haar ogen bleef. Hij was niet oud genoeg om favoriet eten te hebben, maar melk vond hij lekker.
Doopfoto als herinnering Heb je een foto van Ian? vroeg ik. Hij was erg jong, dus we hebben alleen een foto van zijn doop. Florence laat de foto zien. Op de foto kon ik Ians gezicht nauwelijks zien, maar ik zag wel de priester, Florence en haar man. Florence nam me ook mee naar het graf van de kleine Ian en mijn hart brak. Hoe kon zo'n jong, mooi leven worden weggenomen van zo'n liefhebbende moeder, terwijl dit voorkomen had kunnen worden!
Eenvoudige maatregelen zijn levensreddend! Helaas heeft 78% van de bevolking in Oeganda die leeft op het platteland geen toegang tot eenvoudige maatregelen. Maatregelen, zoals vitaminen en muskietennetten, kunnen honderden kinderlevens redden! Dankzij organisaties als World Vision kunnen de verhalen van Ian geschiedenis worden. En kunnen moeders als Florence rust vinden in de wetenschap dat hun kinderen opgroeien in gezondheid
Bron: World vision Nederland Amersfoort | www.worldvision.nl
‘Ut Engelke’ is een recent toegevoegd beeld aan de St. Janskathedraal in Den Bosch. Je kunt haar bellen en krijgt antwoord op je vraag. Deze engel is de metafoor voor de huidige mobiele generatie. Dit boek wil een brug slaan tussen alle mogelijkheden van digitaal contact en de kerk en doet dat vanuit de luisterende houding die Jezus aanneemt wanneer Hij optrekt met de twee mannen naar Emmaus.
Door Ds. Evert van der Veen (predikant Protestantse Gemeente Nunspeet).
In dit boek komt duidelijk naar voren dat de digitale wereld nieuwe mogelijkheden biedt waarvan de kerk kritisch en verstandig gebruik kan maken. Grenzen worden verlegd en zo komen contacten met mensen buiten de kerk – die momenteel de meerderheid in onze samenleving vormen – in beeld en is het mogelijk om hen met waarden en woorden uit het evangelie te bereiken. De Protestantse Kerk in Nederland heeft er een richtlijn voor ontwikkeld. Bijzonder is het pleidooi vanuit Marcus 16: 15 dat het evangelie aan heel de schepping bekend wordt gemaakt. Dat betekent in onze tijd: dankbaar gebruik maken van nieuwe kansen die de technische ontwikkelingen ons aanreiken. Belangrijk is het citaat van mgr. De Korte uit het Nederlands Dagblad: ‘De christelijke geloofsgemeenschappen moeten twee klippen vermijden. Geen aanpassing aan de dominante cultuur maar ook geen kille, juridische rechtzinnigheid’, pag 90. Er wordt terug gegrepen op Augustinus die de culturele uitingen van zijn tijd als zegeningen van God beschouwde.
In het eerste deel worden tal van vormen uitgelegd zoals netwerksites, blogs e.d. Voor mij had dit nog wel wat uitgebreider gemogen en had het bezinnende gedeelte iets beknopter gekund. Ik nam dit handboek ter hand met de verwachting dat er in de eerste plaats een compleet en ook diepgaand overzicht zou worden geboden van alles wat er momenteel op dit gebied is. De geboden informatie vormt desondanks wel een goede inleiding.
De keuze voor de woorden ‘waarheid’ en ‘vriendschap’ is opmerkelijk en mooi om de digitale wereld te beoordelen want zo vindt er een bijbelse onderbouwing plaats. De vraag naar de waarheid wordt door Pilatus gesteld en Jezus zegt in het evangelie naar Johannes: Ik ben de waarheid. Ook worden de vriendschap tussen Abraham, Mozes en God, de vriendschap tussen David en Jonathan genoemd. Dit biedt een goed uitgangspunt om ook kritische kanttekeningen te plaatsen bij wat zich momenteel aandient.
Het verschijnsel netwerken wordt evenwichtig benaderd. Het is een prachtige vorm van communicatie; ik ervaar dat momenteel zelf in de contacten die leg via Linkedin. Interessante mensen overal in het land komen zo binnen handbereik en je kunt je eigen kennis gemakkelijk met hen delen. Ik heb er al een vorm van samenwerking aan te danken!
Bijzonder is dat het verhaal van Paulus op de Areopagus wordt aangehaald. In het kader van zijn tijd legt Paulus hier contact met de Atheners en hij gaat op een uitdagende wijze het gesprek aan waarbij hij zijn persoonlijke overtuiging duidelijk inbrengt. De digitale wereld kan als de Areopagus van onze tijd worden beschouwd. Ook het digitale gebed krijgt aardig wat aandacht in dit boek. De schampere kritiek dat alleen de ontmoeting binnen bv. de kerk van werkelijke waarde is, wordt weerlegd met dit citaat:
‘De kwaliteit van de gemeenschap heeft te maken met de diepte en de kwaliteit van de communicatie, niet met de voorwaarde dat je elkaar fysiek ziet. Die fysieke gemeenschap kan daarnaast een barrière zijn. Er is maar één pastoor die achter in de kerk staat en je gaat zo iemand niet ‘zo maar’ aanspreken. Dat zijn sociale drempels die je op internet niet hebt’.
Eric van den Berg en Frank G. Bosman red: Handboek kerk en social media. Boekencentrum Zoetermeer, 165 pag. € 18.90Bestel dit boek nu rechtstreeks bij het Boekencentrum.
We spreken met Gerry van Wijngaarden (63). Deze geboren en getogen Giessenburgse is vrijwilligster bij Stichting Exodus. Wat doet de stichting Exodus precies? “Stichting Exodus biedt opvang en begeleiding aan (ex-)gedetineerden in de laatste fase van hun straf. De stichting wil een Exodus-huis oprichten in de omgeving van Dordrecht. Daarin komt plaats voor 15 personen. Zij worden in het eerste jaar na hun detentie opgevangen en begeleid in wonen, werken, relaties en zingeving. Er zijn elf Exodus-huizen in Nederland.”
Hoe ben je er toe gekomen om te werken voor Exodus?
“Voor het afstudeerproject van de studie Godsdienst Pastoraal Werk moest ik kiezen voor opvang van (ex-)gedetineerden. Jaren geleden maakte het boek ‘2x genade’ van Harold Morris een onuitwisbare indruk. Harold kreeg 2x levenslang en zat uiteindelijk ti en jaar onschuldig gevangen. In de gevangenis kwam hij tot geloof in Jezus Christus, de Zoon van God. Eén zin uit dat boek greep mij aan. Het was zijn uitroep: “O God, waar zijn de kerken? Moeten de christenen niet actief worden? Moet uw volk niet bewogen zijn over het lot van deze ongewenste mannen?”
Harold stond op dat moment achter ‘zijn’ gevangenis bij de graven van ongewenste mannen. Mannen die tijdens hun gevangenschap ouders, broers, zussen, partners, kinderen en vrienden verloren hadden. Ik dacht: we zijn er niet als kerken van de Alblasserwaard. En dat terwijl Jezus ons de opdracht gaf de hongerigen te voeden, de naakten te kleden, de zieken en gevangenen te bezoeken.”
Wat is de noodzaak van al die aandacht?
“Als een gevangene ontslagen wordt uit de gevangenis, heeft hij vaak alle contacten verloren. Hij staat op straat met tien euro en een zak kleding. U kunt wel raden wat er gebeurt als hij niet wordt begeleid. Hij valt terug in de criminaliteit. Ik zie de aandacht die wij bieden puur als het handen en voeten geven aan bovengenoemde opdracht van Jezus. Een ex-gedetineerde is geïdentificeerd als dader. De rechtbank heeft hem schuldig verklaard vanwege een strafbaar feit. Dat heeft een enorme impact op zijn sociale leven. Het is heilzaam als een medemens hem ziet als een compleet mens en met aandacht kijkt naar zijn kwaliteiten zonder te oordelen. Dat is goed voor zijn zelfvertrouwen. Om een nieuw leven op te bouwen is hij afhankelijk van instanties en dat gaat gepaard met veel hindernissen. Hulp is daarbij onmisbaar.
Een ex-gedetineerde heeft recht op een nieuwe kans en een nieuw leven als volwaardig lid van de maatschappij. Daarnaast wil ik de slachtoffers noemen. Zij mogen op geen enkele manier aandacht tekort komen. Gelukkig biedt slachtofferhulp liefdevolle hulp.”
Krijg je steun vanuit de kerken?
“Helaas is gevangenenzorg een blinde vlek voor de meeste kerken. Dat is geen verwijt, maar het ligt buiten het gezichtsveld. Daarom is het belangrijk dat er meer aandacht komt voor deze vorm van opvang. Inmiddels is het nazorgnetwerk ‘Drechtsteden’ ontstaan uit de samenwerkende kerken van Giessenburg, Giessen-Oudekerk en Schelluinen. We worden ondersteund door de diaconieën waardoor we gevangenen een Bijbel kunnen geven. We willen het netwerk uitbouwen naar alle kerken in de Alblasserwaard, want het is jammer als de Penitentiaire Inrichting (P.I.) ‘De Dordtse Poorten’ onze aandacht mist. En dat terwijl het maar een kwarti er rijden is vanuit Giessenburg, net over de brug bij Papendrecht. In de wereld is het ‘eenmaal veroordeeld, altijd veroordeeld’ maar als kerken moeten wij Christus navolgen, de (ex-)gedetineerden opzoeken, vasthouden en meelopen op hun weg.”
Je hoort vaak zeggen: de gevangenis is een luxe hotel. Hoe is het daar echt?
“Het is totale eenzaamheid, vanwege het afgesneden zijn van alle bekende mensen. Het opgesloten zijn, maakt het leven binnen keihard, mede doordat de ander jou de regels oplegt. De gedetineerde heeft recht op één uur luchten per dag.”
Wat heb jij als vrijwilligster deze mensen te bieden?
“De liefde van God in Christus. Laat ik vooropstellen dat God al bij hen in de gevangenis is. God is er, nog vóór de pastor of vrijwilliger in gesprek gaat met een gevangene. God is het Fundament en wij kunnen niets zonder Zijn hulp. Alles wat we mogen bereiken is Gods werk! In Mattheu?s 25 vers 36 zegt Jezus: “Ik was in de gevangenis en u bent bij Mij gekomen”. Jezus zegt daarna in vers 40: “Voorwaar, Ik zeg u: voor zoveel u het hebt gedaan aan een van de geringsten van deze broeders van mij, hebt u het Mij gedaan.” Jezus roept hiermee op om te zien naar gevangenen. Dat gebeurt dus écht, en ik hoop dat u zich met mij hierover verwondert!”
Wat kunnen wij als buitenstaanders deze mensen bieden?
“We kunnen delen vanuit onze dankbaarheid voor het ‘Kerstgeschenk Jezus de Christus’. Danken is delen en dat brengt mij bij het oogstfeest wat jaarlijks georganiseerd wordt. Ieder jaar zijn er vrijwilligers die een maaltijd klaar maken in de P.I.
De diaconieën van de kerken zorgen voor datgene wat nodig is. Zo eten 450 personen in de P.I., omdat danken delen is.
Twee vrijwilligers van het nazorgnetwerk coördineren de taken die je als vrijwilliger kunt doen. Zo zijn er vrijwilligers die ’meelopen’ met gedetineerden door middel van bel- of schrijfcontact. Een andere mogelijkheid is het rijden van kinderen naar hun gedetineerde vader of ‘maatje’ zijn. Je begeleidt een ex-gedetineerde met een aantal zaken waar hij na zijn detentie tegenaan loopt, zoals meegaan naar de sociale dienst of een woningbouwvereniging. Je neemt hun eigen verantwoordelijkheid niet over, maar je ondersteunt. Ook muzikale begeleiding tijdens de erediensten behoort tot de mogelijkheden. Het is belangrijk dat je een evenwichtige persoonlijkheid hebt en over een goed luister- en inlevingsvermogen beschikt.”
Wat betekent Kerst voor jou persoonlijk?
“Ik zie Kerst in het perspecti ef van Pasen. Voor mij persoonlijk was het nodig dat Christus gekruisigd werd omdat ik een zondaar ben voor Gods aangezicht. God de Vader kijkt naar mij via Zijn Zoon Jezus. Zo kijkt God ook naar de gevangenen in ‘De Dordtse Poorten’. In Lucas 15 zegt Jezus: “Er zal blijdschap in de hemel zijn over één zondaar, die zich bekeert”.
Wat is jouw geschenk naar de mensen toe?
“Wie Christus voor mij is, wil Hij ook voor gevangenen zijn en worden. En voor iedereen die zijn zonden belijdt in Christus’ Naam is vergeving en dat geeft ruimte. En dat ‘geschenk’ heeft eeuwigheidswaarde!”
Dit gedicht van Geert Boogaard overbrugt ‘binnen en buiten’.
Gert Jan en ik’.
Hij zat zijn halve
leven in de cel.
Gert Jan, met wie ik
op het schoolplein speelde.
Hij was in onze stad
niet meer in tel:
Recidivist die
telkens stal of heelde.
Ik zocht hem op
Het klikte wonderwel.
Twee vrienden, die
van één erbarmen leefden.
Bron: Biblica-Nederland | www.biblica-nl.org | Meer nieuws | Het Boek | Bijbelwinkel
De komst van Jezus stond vol van bovennatuurlijke gebeurtenissen. Jesaja had geprofeteerd dat de Messias geboren zou worden uit een maagd: ‘De Here zal zelf een teken vaststellen: een maagd zal een kind krijgen!’ (Jesaja 7:14, HB)
De wereld kan dit niet begrijpen. De zonde is zo diep doorgedrongen in ons mens-zijn, dat we zeggen: een man zonder zonde? Dat kan niet! En Jezus zou geboren zijn uit een maagd? Dat kan al helemaal niet!
Voor God was het onmogelijk dat Jezus geboren zou worden uit een man èn een vrouw, want dan zou Hij deel hebben gekregen aan onze zondige natuur. Daarom moest God een wonder doen!
Vanaf de conceptie, het moment dat de Heilige Geest over Maria kwam en God in haar baarmoeder een scheppingswonder verrichtte, klopte het hart van God in deze baby. Jezus had niet het erfelijk materiaal van Jozef, maar van zijn Vader in de hemel. Hij ontving niet de karaktereigenschappen van zijn aardse vader, maar de goddelijke natuur van zijn hemelse Vader.
De geboorte van Jezus is een groot wonder. Zoiets had, na Adam en Eva, nog nooit op aarde plaatsgevonden: een mens zonder zonde, vanaf het prilste begin.
Jezus is zonder zonde geboren om jouw en mijn zonden op zich te nemen om ons te verlossen en een nieuw leven te geven. Dat is het wonder van Kerst!
Bron: Wilkin van de Kamp | www.bevrijdingspastoraat.nl
Zonder licht is het donker. Tijdens de schepping, toen de aarde nog woest en leeg was, maakte God scheiding tussen het licht en de duisternis en creëerde op die manier orde in de chaos. Toen de mens echter in zonde viel, leed de gehele schepping onder de gevolgen hiervan. Vanaf dat moment deed de chaos opnieuw zijn intrede en beïnvloedt tot op heden de levens van de mensen in de vorm van geweld, slavernij, verslavingen, geestelijke blindheid, eenzaamheid, depressie, gebroken relaties, minderwaardigheidsgevoelens, uitzichtloosheid, gebrek aan levenslust of een levensdoel, en allerlei andere wanhopige gevoelens.
Het is schrikbarend om te zien hoeveel mensen er leven zonder uitzicht en hoop!
Jammer genoeg is dit voor veel mensen een bewuste keuze omdat ze eenvoudigweg niets met het Licht te maken willen hebben; ze denken dat hun intelligentie en bezittingen voldoende zijn om hun leven inhoud te geven. Maar hoeveel van hen lijden er onder depressie, eenzaamheid, wanhoop en uitzichtloosheid terwijl ze menen dat ze het zelf wel op kunnen lossen. De duisternis heeft hen blind gemaakt!
Ook zijn er velen die nog nooit van het Licht hebben gehoord en daarom in duisternis en chaos leven. Ook in Brazilië is dat het geval. Wat zouden we hen graag aan Jezus, het Licht van de wereld, voor willen stellen. Maar soms komen we handen tekort…
Kerst is het feest waarop we de geboorte van de Here Jezus, Immanuel – God met ons – gedenken.
In het bijbelboek Johannes zegt Jezus: “Ik ben als een licht in de wereld gekomen, opdat een ieder die Mij volgt, niet in de duisternis zal blijven, maar het licht des levens heeft.”
Het is onze vurige wens dat iedereen waar we dagelijks mee te maken hebben een onvergetelijke ontmoeting met het ware Licht van de wereld mag hebben, want alleen Hij kan hun duisternis doorbreken en orde in hun chaos brengen. Alleen Híj kan hun leven radicaal veranderen!
We zijn God bijzonder dankbaar voor al die kostbare levens die reeds veranderd werden. Dankbaar voor een ieder die in het afgelopen jaar naast ons stond, zodat we velen mochten bereiken. Er is nog veel te doen. En in geloof gaan we het nieuwe jaar tegemoet, in de hoop dat nog velen zullen mogen worden aangeraakt door de liefde van Jezus, zodat ook zij het èchte leven mogen ontvangen! Mogen we ook het komende jaar weer op u rekenen?
We wensen u een bijzonder Kerstfeest toe en een gezegend 2013!
Oscar en Melina van Eijk
Bron: Evangelische Zending Brazilie | www.ezb.nu
[/p]
Met dankbaarheid kijken we terug op 2012. Het was een bijzonder jaar waarin God zichtbaar levens veranderde. Het leven van Joey, 23 jaar en cliënt op de Spetse Hoeve, veranderde radicaal nadat hij was opgenomen. Hij heeft een keuze voor Jezus gemaakt en heeft zich begin van deze maand laten dopen!
Bekijk hier onze Teen Challenge Kerstvideo!
Wij zijn dankbaar dat wij steeds meer mensen mogen bereiken voor Jezus door ons jongerenwerk 'The Gate'. We bieden inloopcentra voor (probleem) jongeren tussen de 12 en 18 jaar. In januari 2013 openen wij onze derde vestiging in Noord-Holland D.V. Daarnaast zijn er nog 8 aanvragen voor The Gate vestigingen. Met initiatiefnemers van een aantal locaties zijn we concreet in gesprek. Wij hopen medio 2013 meer vestigingen van The Gate te openen.
Niet in de laatste plaats zijn wij ontzettend dankbaar voor jouw betrokkenheid bij TCN. Je gebed en giften maken TCN tot een succes en zorgen ervoor dat wij ons belangrijke werk kunnen (blijven) doen. Met de groei waarmee wij in 2013 te maken hebben, komt een grotere financiële behoefte, om bijvoorbeeld nieuwe jongerenwerkers van The Gate te ondersteunen.
Wil je overwegen om ons structureel te ondersteunen of een speciale kerstgift over te maken? Wellicht ondersteun je ons al, zou je dan willen overwegen om je periodieke gift te verhogen? Je draagt bij aan het bouwen van Gods Koninkrijk, het wijder uitspannen van het tentdoek (Jesaja 54). Natuurlijk zijn al je giften belastingaftrekbaar.
Teen Challenge Nederland wenst jou een zalig kerstfeest en een gezegend 2013!
Bron: Teen Challenge Nederland | www.teenchallenge.nl
Er is de laatste jaren een toenemende aandacht voor verlies. Mensen besteden veel zorg aan het laatste afscheid en voelen zich er sterk bij betrokken. Op de laatste zondag van het kerkelijk jaar wordt in de meeste kerken uitgebreid stilgestaan bij de overledenen van het afgelopen kerkelijk jaar. Ook Allerzielen komt steeds meer naar voren en is niet meer uitsluitend een katholieke aangelegenheid. Deze aandacht is goed want het geeft mensen gelegenheid om hun gevoelens te uiten en samen te delen. Verdriet wordt benoemd, er worden mooie herinneringen aan de overledenen opgehaald en dat troost.
Door Evert van der Veen (predikant Protestantse Gemeente Nunspeet).
Mensen die om een andere reden afscheid van elkaar – moeten – nemen, krijgen die aandacht meestal niet. Toch zijn er in 2010 34.000 huwelijken ontbonden en kwamen ook nog eens 70.000 niet-huwelijkse relaties tot een einde.
Dit boek - Toch gescheiden - Over de complexiteit van een gebroken huwelijk - maakt dit onderwerp bespreekbaar in de ‘Gereformeerde gezindte’, kringen waar tot voor kort echtscheiding weinig voorkwam. Het ‘mocht’ niet en er rustte een zeker taboe op. Mensen die toch uit elkaar gingen, ondervonden weinig pastorale steun en dat was weer de aanleiding om met de kerk te breken.
Daarom is het een moedige en eerlijke poging om er bij stil te staan. Niet om er zomaar in te berusten – dat is zeker niet de toon in dit boek – maar om het wel als een triest gegeven te aanvaarden dat helaas hoort bij de hedendaagse werkelijkheid. Dat blijkt uit de inleiding op pag 7: ‘Het tonen van de complexiteit in een gebroken huwelijksrelatie leert ons voorgoed gemakkelijke antwoorden, laat staan overhaaste oordelen, achter ons te laten’.
Opvallend en goed is dat het boek begint met vijf verhalen van mensen die zijn gescheiden. Ieder verhaal heeft zijn eigen motto zoals blijkt uit de titel die erboven staat. Zo worden diverse aspecten van de werkelijkheid rond echtscheiding zichtbaar.
Het zevende gebod wordt op pagina 6 wat ongelukkig aangehaald en bevestigt daarin ongewild het beeld dat veel mensen hiervan hebben. Op pagina 53 wordt dat wel rechtgezet, al was het zeker voor de doelgroep van dit boek goed geweest om méér aandacht aan dit bijbelse gegeven te besteden. Want dit gebod betreft overspel en dat is toch iets heel anders dan de gemiddelde echtscheiding.
Het boek besteedt verder wel veel aandacht aan bijbelse achtergronden en wil deze graag als maatstaf naar voren brengen maar erkent ook dat onze tijd ánders is. Goed is het pleidooi voor een andere pastorale houding die ‘nieuw luisteren’ wordt genoemd. Deze houding siert elke ambtsdrager en niet alleen in deze kwestie!
Toch gescheiden - Over de complexiteit van een gebroken huwelijk
Piet Vergunst
Boekencentrum Zoetermeer, 141 pag. € 15.90
Bron: Boekencentrum | www.boekencentrum.nl
Het boek ‘Er is een uitweg, mijn weg uit de prostitutie’ vertelt het bijzondere levensverhaal van Eva. Het boek verscheen deze week bij uitgeverij Buijten & Schipperheijn.
Vanaf haar geboorte wordt Eva door haar vader miskend en mishandeld. Ze belandt in een circuit van ‘foute vrienden’ en uiteindelijk in de prostitutie. Vijf jaar lang leidt ze een dubbelleven. Nadat ze van haar pooier een abortus voor een andere prostituee moet regelen, weet ze ternauwernood aan het wereldje te ontsnappen en leeft ze in angst verder. Tijdens haar vlucht van camping naar camping maakt ze op bijzondere wijze kennis met het Evangelie. Een lange weg van herstel volgt, waarbij ze onder andere hulp krijgt bij Scharlaken Koord, een project van Tot Heil des Volks. Het boek brengt het leed dat vrouwen ondergaan in de seksindustrie heel dichtbij.
Het verhaal van Eva is opgetekend door Gertjan de Jong. Hij is eindredacteur van De Oogst, het maandblad van Tot Heil des Volks, en coördinator van de opiniewebsite Habakuk.nu. Het boekje is voor € 6,90 verkrijgbaar via de website van Buijten & Schipperheijn.
Bron: Tot Heil des Volks | www.totheildesvolks.nl